The Oscillation - From Tomorrow (2013)

 Τί να πει κανείς και τι να γράψει γι' αυτόν το συγκλονιστικό έργο;Ψυχεδέλεια,drones,μουσική,τέχνη, ένα έργο βγαλμένο από χθεσινό εφιάλτη. Η μουσική των Oscillation είναι το λάφυρο των καταχρήσεων, όλες εκείνες οι υπερβολές, η κάθε ασταμάτητη σκέψη, το πιο ζαλισμένο μυαλό που τρέχει στα τέσσερα σημεία,κοπανιέται σε τοίχους,βουτάει από τον έκτο,χορεύει στο ασανσέρ όπου ζαλίζεται και πέφτει στα πατώματα,αλλά αυτή τη φορά φορώντας ένα χαμόγελο. Καλημέρα.
 ΥΓ:Φαβορί για εικοσάδα.

Dva Damas / Nightshade

 Όταν ήμουνα παιδί ήθελα να φορέσω γυαλιά.Αλήθεια τώρα.Κι έκανα τα πάντα γι αυτό.Παρακολουθούσα τηλεόραση με τη μούρη κολλημένος στην οθόνη.Μια φορά είχα ρίξει λεμόνι στα μάτια μου.Τι μαλάκας θε μου.
 Τώρα που μεγάλωσα μάλλον θέλω να βάλω από κείνα τα ακουστικά βαρηκοΐας που φόραγε κι η γιαγιά Καλλιόπη.Δε ξέρω αν είναι που τη συμπαθούσα τόσο τη μπάμπω.Δεν εξηγείται αλλιώς που ακούω αυτό το έργο έχοντας την ένταση στο max,φορώντας ακουστικά,εδώ και πόση ώρα.

 Και μόλις τελειώνει,πάλι και πάλι.Πονάει το κεφάλι μου αλλά γουστάρω τρελά.Ακύρωσα ότι έχω να κάνω σήμερα.Σάββατο βράδυ.Δε μου λέει και τίποτα το Σαββατόβραδο.

 Νομίζω πως δε μπορώ να συγκρατήσω κάτι που θέλει να φύγει από μέσα μου,να πετάξει.

 Νομίζω είναι από τις φορές που είμαι σίγουρος πως έχω γεννηθεί σε ξένο σώμα.Ο γαμάτος εγκέφαλός μου είναι πολύ περιορισμένος εδώ μέσα ρε.Είναι φάση αυτή;Να μη μπορώ να πετάξω;

Don't hurt us,don't help us,don't love us,Fuck you and HATE us...Leave us alone

Try_To_Sing_Your_Own_Song

 Αυτό είναι ένα mixtape φτιαγμένο από 17 bloggerz.Ένα mixtape που έχει να κάνει κυρίως με αναμνήσεις.Η συμφωνία ήταν να επιλέξουμε από ένα indie κομμάτι της Ελληνικής σκηνής για τη δεκαετία των 90'z.Δύσκολο πράγμα ε;Μα γιατί μόνο ένα;Αυτό δε θα σκεφτόσουν στη θέση μου;Ε λοιπόν ΟΧΙ.
 Τουλάχιστο ο δικός μου απειροελάχιστος εγκέφαλος,παρά τα κάμποσα ακούσματα από την εν λόγω σκηνή,έχει σταματήσει κάπου εκεί.Στη φάση των 18 μου δηλαδή,που άρχισα να αναγνωρίζω τη χροιά της συγκεκριμένης φωνής,τη μελωδικότητα και το ρυθμό της συγκεκριμένης κιθάρας.
 Αγρίνιο,ΕΝ ΠΛΩ,δεκαετία των 00'z πια,η πρώτη μου επαφή με τα decks άρχιζε και κατέληγε πάντα με Make Believe.Συγκεκριμένα με το λιωμένο απ τα πολλά παιξίματα "Playground".Τι γαμώ τα δισκάκια ρε γαμώτο!Πόσο feeling.Πόση έκφραση.Καλά παίζει να έφταιγε και το πολύ αλκοόλ συν τα μπλα μπλα,αλλά η δισκάρα αυτή έκανε το κεφάλι μου να πάλλεται αντιστρόφως ανάλογα με τους χτύπους της καρδιάς.Σα να μου χες πετάξει ένα μπαλάκι του πινκ πονκ που έκανε γκελ στα γαμημένα τοιχώματα του κρανίου μου.
 Λίγα χρόνια μετά είχα τη τιμή να γνωρίσω από κοντά τη φωνή αυτή που με είχε κάνει «του χεριού» της.Της το πα αμέσως.Παίζει να με συμπάθησε.Αργότερα μου τραγούδησε Make Believe σαν surprise κι έτσα κάπου στο Αγρίνιο.
 Χμ...μέχρι εδώ.
 Για τη Φλόρα,αλλά και τη κοπέλα που είχε αναλάβει να το ερμηνεύσει και λιποθύμησε σε κείνο το live των Karma Coma,πριν κάτι χρόνια...

Τρύπες: Τσιφτετέλι - TheSkyEtc
Make Believe: Leave me alone - Scary Rabbi

Bokomolech: Crazy Water – Mr. Spiral

Scarecrow Dreaming: My god is dead - Eve

Kissamatic Lovebubbles: Endless - The Sciolist

Raining Pleasure: Love - Oksikemia

Starblind: Crush on You - Tzelaflora

Sound Devise: Flowers in your mouth - Renos

Make Believe: To fly - Zeugolator

Ziggy Was: Bitter - RadioWar

Bokomolech: One Last Word - The Truant

Headquake: Penetrate my way - Raggedy Man

Bokomolech: Sin River – Mr M. the Person Responsible for most of the Music in Slackerblud

Ding An Sich: Life is somewhere else - ΠάνωςΚ

Sound Devise: It’s not true - Suicide Dots

Stereo Nova: Κλεμμένο Ποδήλατο – Scar & Bruise

Βαβυλώνα: Αρχή επί τέλους - Sigmataf

Get it

Coasting - You're Never Going Back (2011)

Γαμημένο ημερολόγιο,

 Είμαι στην Αθήνα.Εδώ και δυο τρεις μέρες.Το κεφάλι μου πάει να σπάσει από το βήχα το πυρετό και τα απανωτά τσιγάρα.Απολαμβάνω όμως την άριστη φιλοξενία ενός πολύ καλού φίλου.
 Πριν λίγο βγήκα μια βόλτα ως το Άττικα για να πάω ένα μπουκαλάκι νερό στη κοπέλα μου.Εξακολουθεί να είναι τόσο ηλίθια και να μη σηκώνει τα λεφτά της από τη τράπεζα ούτε καν για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της.Ίσως ήθελε απλά να με δει.Η κοπέλα μου...Για μένα πάντως δεν ήταν εύκολο πράγμα να κάνω αυτή τη κίνηση.Ντύθηκα σα κρεμμύδι,είπα καλησπέρα στη γριά που πέτυχα στο ασανσέρ της πολυκατοικίας.Μέσα στο ασανσέρ μ έπιασε βήχας.Βγήκα βρίζοντας.Περπάτησα για δυο λεπτά και μπήκα στο μετρό.Στάση Συγγρού - Φιξ.Κατέβηκα τρέχοντας τα σκαλιά σα κάτι να με κυνηγούσε.Έβγαλα τα ψιλά από τη τσέπη κι έκανα περίπου άλλα δυο λεπτά να βγάλω εισιτήριο.Κατέβηκα τις κυλιόμενες σκάλες βρίζοντας.Άλλα δυο λεπτά για να ρθει ο συρμός.Δε κοίταγα τίποτα.Πουθενά.Αδιάφορα όλα.Ο συρμός έφτασε τσιρίζοντας και μ έκανε να ανατριχιάσω.Μπήκα μέσα και στη διαδρομή Φιξ-Ακρόπολη ένιωσα μια κλειστοφοβία.Ένιωσα να με πλακώνει όλο το γαμημένο τσιμέντο που σκεπάζει το μετρό.Αποφάσισα να κατέβω Ακρόπολη.Περπάτησα 15 λεπτά μες το κρύο μέχρι Σύνταγμα.Κρύωνα αλλά δε με πλάκωνε κανένα τσιμέντο και δε με ανατρίχιαζε κανένας θόρυβος.1-0.Πρώτη νίκη για σήμερα.Πρώτη νίκη μετά από καιρό.Φτιάξε τα πράγματα στη ζωή σου όπως εσύ θες.Διαχείριση θέλει...
 Περπάτησα το πεζόδρομο έξω από το Μ. Βρετάνια. Προσπέρασα κινέζους μικροπωλητές κι αγόρασα βότανα από μια γριά με σάπια δόντια και μαντήλι.Μ αρέσουν οι γριές με το μαντήλι.Μου εξάπτουν τη φαντασία οι ζωές που δεν έζησαν.Άρχισα να έχω μια κάποια επικοινωνία με τους γύρω μου.Άρχισα να κολακεύομαι από ανθρώπινα βλέμματα.Συμμετείχα στο πάρτι!Μια κοπελιά μου φάνηκε πως χαμογέλασε στο περίπτερο έξω από το Zonar's.Πήρα ένα μπουκαλάκι νερό.Περπάτησα κατά μήκος του Zonar's ρίχνοντας κλεφτές ματιές στους θαμώνες του.Το μάτι μου έπεσε σε μια παρέα από τρεις γυναίκες.50άρες.Υψηλή κοινωνία.Πολύ υψηλή.10 ευρώ ο καπουτσίνο.Ίσως και 12.Τις είδα να με κοιτάζουν με κείνο το βλέμμα το απαξιωτικό.«Ο αλήτης ο αξύριστος με το σκισμένο απ τα πατήματα τζιν».Συμπλήρωσα αυτό το βλέμμα προσθέτοντας με το μυαλό μου τη φράση «μακάρι να με έβαζε στο κρεββάτι και να μου δινε να καταλάβω όλη νύχτα».Αποστειρωμένα μουνιά,αν με πιάνεις.Αγάμητα σε φάση βολεύτηκα με τη βιτρίνα που έχω για σύντροφο εδώ και πολλά χρόνια.Ο κόλπος μου είναι σχεδόν κλειστός και τα σεντόνια μου σκισμένα από δαγκωματιές τις νύχτες που δεν αντέχω άλλο.Τις νύχτες.Γιατί το πρωί έχει ψώνια και καφέ στο Zonar's είπαμε.
 Έφτασα στην είσοδο του πολυκαταστήματος.Πέρασα τις μεταλλικές στήλες που έχουν για έλεγχο κι ανέβηκα τα μαρμάρινα σκαλιά.Έκλεισα τα μάτια για να αποφύγω τη ζαλάδα από το γυάλισμα των φώτων στο μάρμαρο.Μπήκα στο ασανσέρ.Εγώ και δυο λακέδες.Δεν είπα καλησπέρα.Δε χάρισα ούτε ένα χαμόγελο.Άρχισα να βήχω όχι από το κρύωμα.Μάλλον από αλλεργία στα κουστούμια...3ος όροφος.Μόδα ,τζινς,κάσουαλ αρμάνι τζινς,ριπλέι,τακέσι κουροσάβα.... ζαλάδες. Φώτα...ζευγάρια παντού.Πωλήτριες.Πωλητές.Γκέι υπεύθυνοι ορόφου.Σαπίλα.Κυριλέ σαπίλα.Έφτασα στη δικιά μου.Δε τη φίλησα καν.Παρακολουθείται το κόρνερ με κάμερες.Της άφησα το νερό.Της έδωσα και κάτι ψιλά που τα δέχτηκε τελικά με δυσκολία.Έκανα να φύγω.Άρχισα σχεδόν να τρέχω.Αν είχε «γύρισμα» θα ήμουν ο πρωταγωνιστής.Κατέβηκα τις σκάλες αυτή τη φορά.Πέρασα από τα οπτικά και μετά από τα καλλυντικά.Βγαίνοντας ένιωσα μια ανακούφιση από το παγωμένο αέρα.Περπάτησα την αντίστροφη διαδρομή.Κοίταξα πάλι το Zonar's.Το φαντάστηκα να καίγεται.Μπήκα στο μετρό στο Σύνταγμα.Το τσιμέντο άρχισε να με πλακώνει και πάλι.Διασταύρωσα το βλέμμα μου με πολλούς περαστικούς.Ένας απ αυτούς με κοίταγε με επιμονή αλλά πέρασε δίπλα μου και χάθηκε.Πήρα το συρμό.Στο βαγόνι κοίταγα επίμονα μια φοιτήτρια.Μου χαμογέλασε νομίζω.Να ναι καλά γιατί ξέχασα για λίγο το τσιμέντο.Αυτή τη φορά έφτασα Φιξ.Βγαίνοντας εγώ από τη μία πόρτα του βαγονιού κι αυτή από την άλλη έπεσε πάνω μου.Κατά λάθος μάλλον.Δεν ανέβηκε από τις κυλιόμενες.Άρχισε να τρέχει τις κανονικές σκάλες.Και γω πίσω της.Με αργό ρυθμό όμως.Δε τη κυνήγησα.Δε τη ξανάδα ποτέ.Κι άλλη νίκη.Έγραψε 2-0 σήμερα.Κι αποφάσισα να γράφω ημερολόγιο.Μόνο όποτε σημειώνω νίκες όμως.
 ΥΓ:Μιλάμε για γγγγγγγγγγγγγαμώ τα δισκάκια...