Ο Βιοπορισμός και η Τέχνη
Μια το δίμηνο κάνω το dj στο μαγαζάκι που σερβίρω.Και όχι δε σκέφτηκα ποτέ σοβαρά να το κάνω επάγγελμα.Όχι πως τη «βρίσκω» με το δίσκο.Αλλά σου χω πει και παλιότερα.Η μουσική είναι από τα λίγα πράγματα που έχω κρατήσει ανόθευτα στη ζωή μου.Δε θέλω παρεμβάσεις ρε.Του στυλ «άλλαξέ το»,«θέλει η δε θέλει να χορέψει ο κόσμος»,«βάλε και κανα γνωστό»,«φιλαράκι μήπως έχεις Jim Morrisson;»,«James;»κλπ...
Αντίθετα θέλω να μπορώ να απαντάω «δεν είμαι juke-box.Dj είμαι,και μάλιστα άμισθος.Σκάσε και άκου αυτό που παίζει αλλιώς το μπούλο».Κάπως έτσι.Σόρυ κι όλας.Γούστα βγάζουμε,νταξ.Δε κάνουμε τέχνη.Αλλά δεν έχει καμιά διαφορά αυτό ρε.Θα ξηγηθώ...
Ο βιοπορισμός έχει γαμήσει ΚΑΙ τη τέχνη.Από τη στιγμή που ποντάρεις να κερδίσεις φράγκα από ένα έργο,αφήνεις στην άκρη τις εντολές που σου δίνει ο εγκέφαλος και τις προσαρμόζεις ανάλογα με τα «θέλω» των υποψηφίων αγοραστών σου.Είτε λέγονται ακροατές,είτε αναγνώστες.Για παράδειγμα υπάρχουν συγγραφείς που γράφουν αυτό που θες να διαβάσεις κι όχι αυτό που θέλουν να γράψουν,μουσικοί που γεννάνε μελωδίες που θέλει να ακούσει το μέσο (και πιο κάτω) ανθρώπινο αυτάκι κι όχι τις μελωδίες που υπαγορεύει ο εξπεριμένταλ εγκέφαλός τους,ζωγράφοι που αποτυπώνουν σε πίνακες αυτά που θέλει να δει το μέσο ανθρώπινο μάτι,πότε μετατρέποντας σε mainstream ευθείες τις καμπύλες που γεννάει το μυαλό τους και πότε αφήνοντας στην άκρη το παραμύθι που τους δένει με το καμβά και «πιάνοντας» το χιλιοπαιγμένο της σταχτοΜπούτας.
Θέλω να πω,κάνεις τέχνη γιατί δε μπορείς να ζήσεις διαφορετικά κι όχι για να τα κονομίσεις.Άρα,ακόμη κι αν δεν ανήκεις στη πιο πάνω κατηγορία αλλά παρόλα αυτά υπερασπίζεσαι το δικαίωμα της «πνευματικής ιδιοκτησίας» (sick) είσαι το ίδιο και παραπάνω μαλάκας με τους από πάνω.Το έργο σου,αποκτά υπόσταση από τη στιγμή που τελειώνει.OK;Άστο το γαμημένο να πάει στο κόσμο.Χωρίς αντάλλαγμα.Με αντάλλαγμα ένα χαμόγελο ένα δάκρυ η ένα ευχαριστώ.ΟΧΙ ΛΕΦΤΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ.Τράβα δούλεψε σε καμιά πιτσαρία για να τα βγάλεις πέρα με το νοίκι και ξεκόλλα.
Όσο ισχύει για το νερό και τη τροφή,ότι δε πρέπει να είναι κριτήριο τα λεφτά για ΚΑΝΕΝΑΝ άνθρωπο πάνω σ αυτό το πλανήτη,άλλο τόσο ισχύει και για τη πνευματική τροφή που ονομάσαμε ΤΕΧΝΗ. Δεν αγοράζουμε τέχνη κύριοι.Τέλος.Δε σας χρωστάμε.Μας χρωστάτε που είμαστε εδώ για να βρει καταφύγιο αυτό που γεννάτε.Χωρίς εμάς δεν είστε τίποτα.Εμάς έχετε ανάγκη κι όχι τα λεφτά μας γαμώτο.
Κι άλλο ένα συν στην όλη φάση είναι ότι θα γλιτώναμε κατά τη γνώμη μου κι απ αυτή την υποκουλτούρα που έχει γίνει μάστιγα κι όχι μαλακίες (τι να λέμε τώρα;).Από το κάθε Μπλούταρχο και τους κάθε Jamez.
Σήμερα κλείσανε το megaupload.Και θα υπάρξουν κι άλλα παρόμοια site που θα ακολουθήσουν.Ορθώνουμε το ανάστημά μας ε. ΟΥΡΛΙΑΞΤΕ.ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΤΕΧΝΗ!Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ.
Και φτάνω και στο δισκάκι τώρα.Νταξ επιγραμματικά θα μιλήσω πάλι.Μάλλον θα ποστάρω απλά αυτά που λέει ο τύπος στο bandcamp του και θα συμπληρώσω με τη φράση «PUNK IS ALIVE».
Ορίστε ένας καλλιτέχνης:This is my first full length album. I wrote all these songs in a period of about 8 months. I recorded/produced all these songs on my own at home. So as you listen to it, pretend like you're hanging out with a punk friend of yours from high school, listening to the album in his messy room, because thats exactly where the album was created. I feel like each song is unique and displays a different side of my personality. I hope that when anyone listens to this album they experience a sense of adventure and nostalgia. The lyrics in this album are heavily based on 3 main things: Dreams that i've had, Important people, and memories of my very young childhood (more specifically, memories that I am able to relive through watching home videos and flipping through old photo books) If you are able to connect with even just one song from this project, that would be just swell, my friend.
-Collin Ward
