Όταν ήμουνα παιδί ήθελα να φορέσω γυαλιά.Αλήθεια τώρα.Κι έκανα τα πάντα γι αυτό.Παρακολουθούσα τηλεόραση με τη μούρη κολλημένος στην οθόνη.Μια φορά είχα ρίξει λεμόνι στα μάτια μου.Τι μαλάκας θε μου.
Τώρα που μεγάλωσα μάλλον θέλω να βάλω από κείνα τα ακουστικά βαρηκοΐας που φόραγε κι η γιαγιά Καλλιόπη.Δε ξέρω αν είναι που τη συμπαθούσα τόσο τη μπάμπω.Δεν εξηγείται αλλιώς που ακούω αυτό το έργο έχοντας την ένταση στο max,φορώντας ακουστικά,εδώ και πόση ώρα.
Τώρα που μεγάλωσα μάλλον θέλω να βάλω από κείνα τα ακουστικά βαρηκοΐας που φόραγε κι η γιαγιά Καλλιόπη.Δε ξέρω αν είναι που τη συμπαθούσα τόσο τη μπάμπω.Δεν εξηγείται αλλιώς που ακούω αυτό το έργο έχοντας την ένταση στο max,φορώντας ακουστικά,εδώ και πόση ώρα.
Και μόλις τελειώνει,πάλι και πάλι.Πονάει το κεφάλι μου αλλά γουστάρω τρελά.Ακύρωσα ότι έχω να κάνω σήμερα.Σάββατο βράδυ.Δε μου λέει και τίποτα το Σαββατόβραδο.
Νομίζω πως δε μπορώ να συγκρατήσω κάτι που θέλει να φύγει από μέσα μου,να πετάξει.
Νομίζω είναι από τις φορές που είμαι σίγουρος πως έχω γεννηθεί σε ξένο σώμα.Ο γαμάτος εγκέφαλός μου είναι πολύ περιορισμένος εδώ μέσα ρε.Είναι φάση αυτή;Να μη μπορώ να πετάξω;





